► het
verhaal...
Graeme Revell heeft hier en daar al mooie dingen geschreven, maar om een lang verhaal kort te maken, valt hij hier ietswat tegen. Dune gaat over politiek, verraad, lust, inhaligheid, de komst van een Messias... en dit alles in een drie-delige miniserie!
► de
muziek...
Helaas geen flitsend hoofdthema voor deze serie, maar een rustige en kalme melodie in de hoorn- en hobo-afdeling. Later wordt deze melodie overgenomen door de violen en krijgt ze een ritmische, 'primitieve' begeleiding. Het is zeer moeilijk om hier thema's in terug te vinden. De muziek zal dan ook eerder beschrijvend zijn voor de beelden en is opzichzelf niet echt voldoende.
Wat actie is er ondermeer in 'Up The Ladder/Battle'. Het is vrij snelle muziek vol dissonante akkoorden en gemengd met synthesizer geluiden. Helaas is het vrij kort, maar hadden we er graag meer van gehoord. Het dissonante wordt verdergezet in het tweede deel van de serie nl: 'Outrun Worm'. Ook hier weer een snelle trom op de achtergrond, lange noten van de kopers met wringende piccolo's als boventoon.
De muziek moet het hebben van verrassingselementen en elektronische geluidseffecten. In het derde deel, de vijfde track komt dit goed tot uiting. Korte roffelexplosies in de pauken, gongslagen die samengaan met korte viooltrekjes. Naar het einde toe krijgen we zelfs wat van het Praagse koor te horen. Veel meerwaarde brengen ze echter niet tot de score.
Dune is een score zonder echt doorgetrokken thema. Synthesizers gaan hand in hand met het orkest en soms weet de eerste groep zelfs de boventoon te voeren. Hier hadden we meer van verwacht. |
