► het
verhaal...
Het zijn eigenlijk vreemde voor elkaar... Adrien, een voormalige bankovervaller die pas uit de gevangenis is, maar leidt aan een ongeneeslijke vorm van kanker en aan de andere kant is er Werner. Hij is een sluipschutter en heeft in het Legioen gezeten. Momenteel is hij een huurmoordenaar die het allemaal wel al gezien heeft van Angola tot Sarajevo. Hij doet wat hij doet omdat hij zelfmoordneigingen heeft en kickt op de gedachte dat het elk moment voorbij kan zijn. Een vreemde klus brengt ze bij elkaar te Boekarest. Ze moeten een Roemeense generaal, die meedoet aan de verkiezingen, ombrengen en tijdens de klus zullen ze zelf ook om het leven komen. Als wederdienst krijgen ze elk één miljoen dollar. Voor Adrien is het genoeg om zijn familie een leven zonder zorgen te gunnen en voor Werner is het de ultieme kans om de dood onder ogen te komen...
► de
muziek...
Uit de synopsis hierboven merk je al dat het onderwerp vrij donker is dat dat is de score ook voor het grootste deel. Ze wordt echter gebroken door twee liedjes die beiden worden gezongen door de fameuze Johnny Hallyday. Het is een droom die waar wordt voor de regisseur van dienst: Alexandre Arcady.
De score zelf is volledig met orkest opgenomen, is volwassen van klank en is voornamelijk het werk van Philippe Sarde. In de score wordt er vaak gebruik gemaakt van de mondharmonica. Het beklemtoont hoe beide hoofdpersonages alleen zijn, elk met hun verdriet en problemen. Sarde maakt gebruik van verschillende etnische instrumenten om het Roemeense decor te kaderen in zijn muziek. Xavier Jamaux zijn muziek haal je er meteen uit want deze valt op vanwege zijn gebruik van elektronische drums en percussie.
De score zal voor de occasionele luisteraar van filmmuziek aan de moeilijke kant zijn. Er zitten nu eenmaal veel invloeden in van diverse culturen. Dat hoor je aan de instrumentenkeuze, de ritmes en hier en daar ook aan de gezangen. |
