► het
verhaal...
The Human Stain brengt het verhaal van Coleman Silk, een professor klassieke talen in een kleine stad in New England. Vijftig jaar lang heeft Coleman een verschrikkelijk geheim verborgen gehouden voor zijn vrouw en voor zijn collega, de schrijver Nathan Zuckerman. Wanneer zijn affaire met een getormenteerde jonge portierster wordt ontdekt, komt zijn leven in een verwoestende spiraal terecht. Zuckerman komt het geheim van Silk te weten en zal de ongekende biografie van deze eminente en oprechte professor trachten te reconstrueren. Hij wil begrijpen hoe het ware gelaat van zijn zorgvuldig geplande leven aan het licht kon komen.
► de
muziek...
Rachel Portman leeft met haar piano en meermaals heeft dit tot prachtige scores geleid en zo ook nu brengt zij erg sfeervolle en ingetogen muziek. Het thema is eigenlijk een samengaan van lagere noten in de cello's en een soort van melodie, die erg vrij overkomt, op piano. De cello's zitten constant te flirten met een halve toon omhoog of omlaag wat met de melodie op piano een heel dromerig, maar ook wel bevreemdend effect geeft. De melodie op de piano is overigens gekenmerkt door verspreid te zijn over diverse octaven.
Blijkbaar was er hier en daar iets wat Portman of regisseur Benton niet lekker zat want we vinden als derde track een originele versie van de 'End Credits'. Op zich erg vreemd want onderaan staat inderdaad nog eens de 'End Credits' maar dan de herschreven versie. Iets wat je zeker niet vaak zal zien, maar het doet ook denken omdat de score zoals hij nu op de cd staat al maar 35 minuten is, en de track in kwestie ook al 7. Niet superveel muziek dus.
Het geheel is eigenlijk het klassieke Portman Menu, maar dan toegespitst op de film. Het thema komt overal terug, het orkest begeleidt een dikwijls eenzame melodie en de piano komt regelmatig voorbij om voor wat afwisseling te zorgen. Ιcht hoogstaand is het natuurlijk allemaal niet, maar het is nu eenmaal een score van Rachel Portman en op dat gebied niet veel beter dan eentje van James Horner.
Sfeervol, eentoning en al betere gehoord... |
