► het
verhaal...
Muhammad Ali, ofwel het grootste boksgenie wat er bestaan heeft. Maar, en dat is minder, ook de meest besproken boxer uit de ring. Hij moet vechten tegen de wet, vooroordelen en geloof. Will Smith is de persoon die het op het doek moet waarmaken. Enkele kilo's erbij, wat trainig en vooral goed vies kunnen kijken... en voila!
► de
muziek...
In totaal praten we over een soundtrack met 11 tracks erop. Op zich is dat natuurlijk niet zoveel en het is ook niet volledig een score album geworden. Wel staan er 5 tracks op van de geprezen Lisa Gerrard en Pieter Bourke. Samen met die ene track van het andere album hebben we er toch al zes en veel meer zal er waarschijnlijk niet zijn. Het duo heeft al eerder samengewerkt op de soundtrack van 'The Insider'
De popsongs die op de soundtrack staan zijn van een behoorlijk niveau; vooral de eerste track springt eruit. 'Set Me Free' van Dungeon East & Whild Peach is een swingend werkje met een stevige drums erbij. Verbazend genoeg werd het geschreven door Lisa Gerrard en Pieter Bourke, maar hebben ze de uitwerking dus uitgegeven aan een andere groep. Het is voornamelijk instrumentaal met een akkoordenschema op piano en strings. Iemand die zelfs twee keer verschijnt op het album is Salif Keita uit Mali. Hij maakt muziek met veel West-Afrikaanse invloeden. Hoewel het modern klinkt moet je er toch echt van houden.
Wat de score dan betreft. Hekel punt is al meteen dat ze verspreid over het hele album. Niets is samengebracht en of het de volgorde is van de film, kunnen we helaas niet zeggen. Lisa klinkt erg modern met hier en daar een lichte Oosterse invloed als ze op een lettergreep blijft hangen en met de toon begint te spelen. Van Bourke komen dan weer de rock invloeden en de modernere aanpak. Echt interessant is dan weer 'Ceremony' van Martin Tillman. Het is een cellist uit Europa, maar heeft in California zijn opleiding afgemaakt. Hij went zijn instrument aan op verschillende terreinen en deinst er niet voor terug om hierbij muziekstijlen doorelkaar te gooien. Ook hier heb je de cello met moderne instrumenten in een Oosters jasje.
Het is niet meteen een hoogvlieger alhoewel de liefhebbers van Lisa Gerrard er zeker geen gras over zullen laten groeien. Voor ons is het niet meteen een grootse meerwaarde in het soundtrack landschap... |
