► het
verhaal...
Gezet in de late jaren van 1870, vertelt dit epische verhaal het begin van de modernisatie van Japan. Men wil van de oude manier van leven af, geen samurai wijsheden meer, maar eerder wetenschap, kennis, rang en stand zoals het westen dit heeft. Dat wil ook zeggen dat er moderne wapens mee gemoeid zijn. Verschillende landen oa. Amerika willen maar al te graag deze nieuwe manier van denken aanvullen met hun wapens en zien een gigantische afzetmarkt ontstaan. Alleen is niet iedereen akkoord met deze gang van zaken. Corruptie is ook in Japan schering en inslag en sommigen komen maar al te graag in opstand...
► de
muziek...
Hans Zimmer, verheven door velen, afgebroken door eveneens velen... Schrijft ie zijn muziek nu zelf of niet, dat regelt hij momenteel in de rechtzaal, maar voor nu moeten we het doen met The Last Samurai. Het is een erg rustige score geworden die de beheerstheid weerspiegeld die de Samurai aan de dag leggen om een te worden met hun omgeving en wapen.
Met zijn 11 tracks komt de cd toch aan een looptijd van bijna 60 minuten met als gevolg dat de afzonderlijke tracks lang zijn. Dikwijls erg lang zelfs, vaak tot 7 á 8 minuten. Het grote nadeel is hiervan dat de muziek wel thema's heeft, maar zo lang uitgesponnen zijn dat je ze ofwel niet ervaart of ze maar eindeloos blijven doorgaan. Verder ontbreekt het hier en daar duchtig aan wat variatie. Het is allemaal wat eentonig en saai, zeker na enkele tracks.
Velen prijzen Zimmer's gave om een melodieën te maken, arrangementen met synthesizers en zeker bij deze score, het gebruik van diverse instrumenten om het geheel een Oosters tintje te geven. Zeker dat Oosters tintje is ruimschoots gelukt doormiddel van de fluit, Navajo stemmen, koto, taiko trommels... Maar verder is het thema gewoon te uitgestrekt en de score té vlak naar onze smaak. Het past overigens wel helemaal binnen de stijl, zeker de film, maar voor ons niet op cd.
Een type-score van een genre, helaas niet aan ons besteed... |
