► het
verhaal...
Lexx... een genetisch, gemanipuleerde, gegiantische insect waarmee je ruimtereizen mee kan maken alsook hele planeten verwoesten. Dit machtige wapen wordt gestolen door een stelletje nietsnutten, wat natuurlijk zorgt voor al dan niet komische situaties. Marty Simon is een componist die van alle markten thuis is. Hij heeft gewerkt voor film, tv en grote sterren van de hitlijsten zoals Celine Dion.
► de
muziek...
Wat er mis was met seizoen 1 zullen we nooit weten, maar op de soundtrack vinden we de tunes van seizoen 2 (zelfs in twee versies) en seizoen 3. Het bestaat uit een vreemd gezang, overgenomen/bijgestaan door stevige synthesizer klanken en geluids effecten. Ook blijkt nu al dat de elektrische gitaar een geliefd instrument is voor Simon.
Doorheen de score vind je ook gesproken dialoog, maar gelukkig wel telkens op een aparte track. Zo snugger waren ze toch nog. De score zelf is vrij afwisselend. Soms met leuke stukken muziek ertussen, dan weer met zeer magere tracks. 'Prince To Lexx' is in iedergeval een track van de eerste categorie. Een stevig ritme op de trommels laten de strijkers lange noten spelen. Later komt daar nog een koor overeen én de elektrische gitaar. Zeker niet slecht.
'Angel Song' is dan weer hét voorbeeld van rust. Enkele solisten brengen op een nonsens tekst een samenzang. Blijkbaar vond Simon het nodig om er een 'grappig' ritme aan toe te voegen. Wij hadden wel wat anders kunnen bedenken, want nu helpt hij het toch wel wat om de zeep... De score heeft zeker zijn goede momenten zoals 'Lyekka/Potato Hoe', maar ook heel vaak krijg je een rommeltje van klanken, met plots een banjo die een cowboy-liedje speelt en er dus helemaal niet tussen past. De hele sfeer is zo gebroken en het luisterplezier weg.
Er zitten goede momenten in, met enkele leuke effecten en/of ritmes en klanken, maar evensnel kan Simon de opgebouwde sfeer weer om zeep helpen. Kortom, iets te wisselvallig... |
