► het
verhaal...
Danny Elfman heeft al eerder bewezen overweg te kunnen met muzieknoten. 'Proof Of Life' was zijn laatste, maar we kennen natuurlijk ook nog de doorbraak met 'Batman' of het spookachtige 'Sleepy Hollow'. Nu mag hij de muziek schrijven van de langverwachte remake van de film Planet Of The Apes. De oude film komt nog wel eens op Tv, maar nu dus ook terug, in een nieuwe versie welliswaar, in de bioscoop.
► de
muziek...
De eerste track zijn de 'Main Titles' en deze zijn verrassend ritmisch. Op het ritme van het aambeeld en pompende trombones samen met hoorngeschal, hoor je synthesizer slagwerk met glijdende strijkers. Het thema is, net als 'The Battle' van 'Gladiator', gegoten in een wals. Het kan door de verschillende effecten wel vreemd overkomen. Je belandt echt in de sfeer die Elfman, hopelijk, gewild heeft.
Dat het een donkere score zou worden was enigszins te verwachten, maar het komt in twee 'Ape Suite' werken zéér nadrukkelijk naar voor. Zware rollen voor vb. de fagotten die solotrekjes moeten spelen. Vreemd genoeg komt hier, in de tweede helft van het eerste werk, via een melodie in de violen ook de romantische kant van Elfman naar boven.
Thema's zijn voor niet geoefende luisteraars moeilijk te vinden, maar dat wil niet zeggen dat de score moeilijk te beluisteren is, integendeel. De snellere stukken zoals 'The Hunt' of 'The Battle Begins' zijn bij momenten zeer energierijk, ritmisch en explosief, maar steeds komt er een, korte, rustperiode vooraleer men de jacht verder zet!
Danny Elfman maakt hier zeker een goede indruk, véél beter dan het magere 'Proof Of Life'. Elfman zal geluisterd hebben naar de kritieken, ligt deze film hem gewoon beter of wie weet had hij een goede dag? Toch wel eentje voor in huis te halen, met het advies dat niet geoefenden, eerst even moeten doorzetten! |
