► het
verhaal...
Lang verwacht en nog meer over gesproken. Toen John Williams in de jaren '70 de muziek voor de eerste StarWars schreef, betekende dat een ommekeer. Het was de eerste keer dat er een groot leidmotief was voor een film én dat dan nog wel voor een fantasiefilm, in de ruimte, die tot voordien geen noemenswaardige soundtrack meekreeg. John Williams had goed gegokt!
► de
muziek...
Elke StarWars-film begint met het bekende thema, zo ook Episode I. Na anderhalve minuut gaat dit, geheel volgens de regels, over in 'The arrival at Naboo'. Hier krijg je al meteen een voorsmaakje van enkele neventhema's en sequenties. Als tweede track staat het mooie 'Duel of the Fates', een nieuw sprankelend, gejaagd hoofdthema met eigenlijk twee valse eindes. Hiervoor mocht het koor ook naar de studio komen. De volgorde van tracks wijkt wel af van de volgorde zoals je ze in de film hoort. Dit hebben we te danken aan Williams die je een zo goed mogelijke luisterervaring wil geven. 'Duel of the Fates' komt eigenlijk pas aan het einde van de film.
'Anakin's theme' is een rustige melodie in de strijkers. Anakin wordt later, in de volgende films, de gevreesde Darth Vader en dit kunnen op het einde van de melodie telkens horen. Het thema van Darth Vader kenden we immers al en Williams moest enig verband leggen. De laatste drie noten zijn dan ook een duidelijke verwijzing (voor de geoefende luisteraar althans) naar het latere Darth Vader thema. Later in de soundtrack (track 8) krijgen we zelfs het thema van 'the force' te horen dat we ook al kenden van de eerdere films, zij het in meestal verdoken vorm.
In 'The arrival at Tatooine and The flag Parade' toont Williams ook nog eens dat hij met gemak een mars uit zijn mouw kan schudden met veel koper! Track 9 is de fameuze race-scène en is dan weer heel vluchtig en druk. Het wordt echter nooit te veel of te druk.
De soundtrack eindigt met een afschuwelijke feestmelodie. Zoiets hebben we ook moeten meemaken toen de Ewoks aan het fuiven waren... het zal er wel bij horen zeker? Uiteindelijk slaat dit over in een soort ouverture/suite met daarin verwerkt het StarWars-thema, Duel of the fates om dan te eindigen op de onheilspellende laatste noten van Anakin's thema. Het is een soort cliffhanger naar de volgende film.
Deze soundtrack is zeker en vast een plaatsje in uw verzameling waard. Er is ook nog de dubbel-cd met daarop alle muziek uit de film, maar deze cd is, voor een niet Williams freak, zeker voldoende! |
