► het
verhaal...
Na de dood van zijn moeder is Bambi ontroostbaar. Zijn vader, de grote Prins van het woud, heeft totaal geen ervaring met het verzorgen van een jong en lijkt gevoelloos. Hij overweegt zelfs om de opvoeding van Bambi over te dragen aan een lieve hinde. Maar gevaar ligt op de loer en Bambi toont zijn moed. Zijn vader waardeert dit en ze groeien stilaan naar elkaar toe. Met vallen en opstaan leert Bambi alles over de gewoonten van het woud en op zijn beurt leert zijn vader minder streng te zijn.
► de
muziek...
De eerste Bambi is alweer van het jaar 1942 en sinds Disney volop bezig is met overal sequels van aan het uitbrengen kon de film waarschijnlijk niet achterop blijven. Bambi is misschien wel het een van de weinige filmfiguurtjes waar verder 0,0 meer gedaan werd. Iedereen kent Stamper en heeft er een knuffel van, maar Bambi zelf bleef angstvallig buiten de gezinsmuren. De nieuwe film kreeg zowaar een grote release in de bioscopen en das op zich best frappant sinds meestal zo'n vervolg rechtstreeks naar dvd gaat.
Een nieuwe film wil ook zeggen nieuwe muziek, maar net als met de achtergrond (die gerecycleerd werden van de originele film, vooruitgang heet dat voor sommigen) is ook het soundtrackalbum voor een portie gevuld met materiaal van de eerste Bambi-score. Het prachtige "Love is a Song" (met schellende trompetten), het super leuke "Little April Shower" en een hyperactief liedje met de kindvriendelijke titel "Let's Sing a Gay Little Spring Song" hebben ook in 2006 het album gehaald. Niet echt nodig, maar op een album dat inclusief die songs maar goed en wel 33 minuten speeltijd haalt, geen overbodige luxe.
De grote winnaar, zei het op een bescheiden schaal, is componist Bruce Broughton. Eindelijk krijgt muziek van de man eens een release op grote schaal. Steeds brengt hij zijn soundtracks in eigen beheer uit of met zo'n beperkte oplage dat het vechten wordt op ebay om zo'n cd te bemachtigen. Minpunt is dat de muziek die hij geschreven heeft voor deze film wel mooi is, maar niet super. Hij gebruikt héél eventjes het hoofdthema uit de eerste Bambi-film om de herkenbaarheid te vergroten en verder is het voornamelijk veel standaard "window-dressing" in de melige, emotionele sfeer wat wel mooi is, maar nu niet meteen een whaw-effect teweeg brengt.
Grote brok op de soundtrack zijn ook de popsongs van diverse mensen die op zich niet slecht zijn, maar voor de scoreliefhebber niet echt veel waarde bijbrengen aan het geheel, of toch op z'n minst een té groot aandeel hebben. Tof is wel de bonustrack "Sing the Day" wat door Broughton gecomponeerd werd als een liedje voor in de film zelf.
|
