► het
verhaal...
Gebaseerd op een populair figuurtje uit de stal van Marvel Comics, is dit het verhaal van Matt Murdock, de zoon van een bokser. De vader wordt gedood door plaatselijke criminelen omdat hij niet wilde neergaan ten voordele van zijn tegenstander. Dit voorval is voor de jonge Matt de aanzet om zijn stad te verlossen van de misdaad. In zijn jeugd is Matt echter zijn zicht verloren door een ongeval met chemische vaten. Vreemd genoeg kreeg hij hierdoor wel uitmuntende andere zintuigen én een soort radar waardoor hij via geluid toch zijn omgeving kan zien. Na jarenlange training wordt hij overdag een advocaat en 's nachts de Daredevil...
► de
muziek...
Graeme Revell is niet meteen mijn grote favoriet. Simpelweg omdat zijn scores dikwijls erg verwarrend zijn en niet echt veel melodie bevatten. Natuurlijk zit het mooiste hem in het 'Daredevil Theme'. Onheilspellende hoorns laten al weten dat hier een echte held aan het werk is. Het thema wordt overgenomen door de strijkers en begeleid door ritmisch slagwerk op de achtergrond. Uiteraard duurt het niet lang vooraleer Revell zijn gitaar bovenhaalt, maar het stoort hier niet echt. Leuk is ook het gebruik van een koor; dit brengt extra mystiek met zich mee.
De kindertijd van Matt wordt ook muzikaal voorgesteld door Revell. Hij creëerde daarvoor een thema op piano met hogere pianotonen en nadien lagere akkoorden. Dit wordt opgefleurd door lange noten van de strijkers, hier en daar een hobo en enkele vreemde tonen uit een synthesizer. Allemaal zeer effectief en helemaal niet onaardig. Wat er met Matt als kind gebeurde is natuurlijk vreselijk en daardoor is de muziek ook wat somberder gekleurd in het begin. Zeker een track als 'Hell's Kitchen' valt hier onder. Het geheel blijft echter goed verteerbaar. Mooi is ook de jongenssopraan die er gebruikt wordt om de weemoed te benadrukken met het verlies van zijn vader.
Pittiger wordt het als de transformatie begint naar Daredevil. Alle daaropvolgende actiemuziek is heeft een stevige synthesizer basis met een veelal ritmische boventoon. Dit kan gebeuren door klanken, geluiden of écht slagwerk. Hier doorheen is een symfonisch orkest geweven. Soms komen er dan weer de rustige momenten die voornamelijk de piano in het daglicht stellen, samen met een klassieke gitaarbegeleiding.
Daredevil is over het algemeen een goede soundtrack en zeker het betere werk van Revell, om maar niet te zeggen het beste werk tot nu toe... |
